Sahte Yüzler Şiiri - Sadık Kocabaş

Sahte Yüzler
Gönlü kara olanın dili hep pak,
Kıblesi paradır, sanır ki hak.
Mazlumun ahından kaçamaz korkak,
Kula minnet eyler, Hakk'ı unutur.

Yetimin malını lokma eylersin,
Zemzemle yıkayıp yalan söylersin.
Kul hakkı yiyerek nere gidersin?
Yüzü gülse bile, kalbi kurutur.

Kabe’yi tavaf eder ama dönmez özüne,
Toz kondurmaz asla kendi sözüne.
Şeytan bile hayran bakar yüzüne,
Dini kisve yapar, nefsi avutur.

Ar’ı rafa kaldırmış, vicdanı taş,
Gözünde sahtedir dökülen yaş.
Haramla pişmiş o murdar aş,
Dünya hırsı ile canı çürütür.

Mahşer günü kurulunca o büyük mizan,
Sana kâr etmez ne vakit ne ezan.
Hakk'ın sillesini yiyecek yazan,
Kalemsiz Şair sözü yürütür.