Sahibi Var Şiiri - İdris Yılmaz

Günahkar olan benim kura çekmeye gerek yok
İzinsiz terkettim sevdiğimin gözlerini
Gözleri ki kırgın bakardı dağlara
Öyle alıp başını gitmek var mıydı kitapta.
Kuyuda yapayalnız kalan da bendim
Aşkta direndiğim için kaybettim tüm varlığımı
Gönlümde sakladıklarımı aşikar etmedim
Talip oldum o acımasız acıya
Yar dedim, varlığım senin
İstersen çoğaltırsın cömertliğinle.
Kalbime sığdıramadığım insanları bir gemiye sığdırdım
Gönül dediğin kaç kişiyi alırdı ki
Ayrılık vakti gelince pişman olurmuş aşık
Gözyaşları akmaya başladığında
Anlar ki sevmek kadere engel değil
Kendisiymiş.
Terkedilen sevgiliye çöl olur dünya
Bunu bildiğim halde arkamı dönüp gittim
Aşkı çoğaltan acıyı bıraktım azık olarak
O acı ki köreltir bıçakları
Canhıraş koşturur tepelerde
Koşsa da yetişemez rüzgarın peşinden
Rüzgar bir ömür olur toplar bulutları.
Dedim yar bana bir aşk medet
En büyük hatam bu oldu
İnsan gafil işte bulur belasını
Öyle gönül eğlencesi ki indirdi beni yerin dibine
O zaman anladım aşkın sahibi var
Öyle, böyle değil gerçekten sahibi var!