Bir gece vakti gelsen baba,
Kapıyı aralayıp içeriye kokunu bulaştırsan...
Ayak seslerin yine duyulmaz, bilirim seni.
Gelsen, otursan yanı başıma;
Yaslasam başımı, bıraksam yükümü omzuna.
Hiç konuşmasak...
Sadece varlığın yetse.
Yorgunluğumu sen okusan gözlerimden,
Gelemeyişinin ağırlığını ben anlasam...
Zaman akmıyor içimde, dünya dönmüyor artık;
Bakışlarım saplanıp kalmış o uzak meçhulde.
Sahi baba...
Bazı yükler, omuzlardan ağır olurmuş.
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 22:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!