İsmail DERE, 1962 yılında Marmara adası, Gündoğdu köyünde doğmuştur. 1927 yılında Kastamonu ilinin Abana ve Bozkurt ilçelerinden iç mübadele ile adaya ilk yerleşen ailelerden birine mensuptur. Çocukluğu adada ve Dikili’de geçmiş, bu süreçte büyükannesinin adadaki ilk zamanlarını anlatan öykülerini dinlemiştir. Babası denizci olduğu için Dikili’ye, sonrasında İstanbul’a taşınmıştır. Bir ada sevdalısı olarak bulduğu her vakitte rotasını sığınak olarak gördüğü Gündoğdu köyüne çevirmiştir. Günümüzde, yaşanmışlıkların tarihin unutulan dehlizlerinde ...
Bekliyorum her yaz adamıza gelecek kalabalığı
Kışın da çok güzel, yalnız özlüyorum eşimi dostlarımı
Ne güzel hep birlikte kalabalıktık köyümüzde
Zaman içinde dağılıp göçüverdik büyük şehirlere
Ben yine adadayım dört mevsim
BABAM BABA BABA ADAYI
Bugün babalar günüymüş
Biz de fırsatı kaçırırmıyız
Buluştuk gönüllerde
Babam, baba, baba adayı
HAMAL
Omuzlarındaki mi daha ağır
Yoksa yüreğindeki mi
Handan hana taşır durursun
Sırtında küfe ayaklarında cizlevet.
Sanki dert babasısındır
Aslında sakın yeme gelme balık
Bakma benim oltayı sallayışıma
Gerçek olan uzaklaşmaktı niyetim
Böyle mutluyum sakın yakalanma balık
Yemi oltaya mahsus sıkı geçirmedim
TOPRAK
Adem kovulunca cennetten
indiler yeryüzüne
‘’Tüm bu topraklar bizim.’’
dedi Havva’ya
Kabil orda serdi Habil’i toprağa.
Gurbetlik çökünce yüreğime
Denizin özlemi, mesafeler…
Yine de avuturum kendimi
Hiç durmadan gidip geliyor gemiler.
Kayaların üzerinde, gözlerim kısık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!