Gün geceye kavuşurken,
Yalnızca düşünceler dans eder ayışığında,
Beklemez güneşi, beklemez sabahı yalnız ruhlar.
Son perdesi oynanan oyunun.
Hep susmayı, kaçmayı tercih etmişse ruh
Onursuz yaşayamayacağından.
Sonunda bir ıslık sesi ile dalar sahneye ruh.
Şah çeker vazgeçmeyen hayata,
Haydi! der.
Başı dik, mağrur.
Son meydan okumam, son hamlem.
Sıra sende.
Gel ne ile geleceksen
Gel hangi acı çökertir beni
Hangi ihanet böler karanlığı
Oyna son oyununu.
26.01.2012
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta