Köşedeki tozlu örümcek, kurduğun o ince ağda hangi yalanı gizliyorsun söyle,
Sekiz bacağınla kaç hatırayı düğümledin, kaç bakışı hapsettin bu boşluğa?
Üzerimdeki beyaz gömleğin kolları ruhumu boğarken, sana sığınıyorum bu gece,
Anlat bana; dışarıda mevsim hala o yârin gözlerindeki gibi dilsiz bir bahar mı?
Sen de benim gibi mahkûmsun bu kaskatı tavana, tek farkın ağ örebilmek hayata,
Benim ağlarım zihnimin dehlizlerinde koptu, şimdi sadece boşluğa tutunuyorum.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta