Bugün "göz" muayenesi vardı, ışık tutup derinlere baktılar,
"Görüyor musun bu renkleri, seçiyor musun bu dünyayı?" dediler.
Odaklanamadım doktor, bakışlarım hep o puslu sabaha takılıyor,
Benim dünyam o iki dakikalık kıyametin külleriyle çoktan kapandı.
Boşuna ışık tutmayın feri sönmüş bu siyah boşluklara,
Gözlerim onda kalmış doktor; ben bu karanlıktan nasıl çıkayım?
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta