Safure Kalafat Şiirleri - Şair Safure K ...

Bir çocuk tanıdım seneler önce
Kimsesiz yıkık avare
Sığıntı gibi yaşıyordu Şehirlerde
Yıkılmış bir hayatın parçası...

Kimseler duymuyordu sessiz çığlıklarını

Güz yaprakları sarmış Gülhâne yollarını,
Tranvaylar süpürür geceden kalanları,
Akıp gider zamansız hayat sahnesi,
Ayrılık acısı yakar sevdalı yürekleri,

Beyoğlu’nun güzelim Pera’sı,

Bir çılgınlık yapalım yâr seninle
Gidelim buralardan güneşin doğduğu şehirlere
Yelken açalım engin denizlere
Yunuslar rehberimiz olsun mavilerde...

Kuşlar gibi özgür ve hür olalım

Gemileri karadan yürüttün Hâliç”e
Şahı havan topları atıldı pare pare
Konstantin selam durdu kutlu zafere
Orta Çağ yıkıldı, Fetih yazıldı şehre…

Açılmıyor artık bu kapılar
Sessizliğe büründü anılar
Kimbilir kaç gönüle sevda
Kaç ayrılık yaşadılar...

Duvarları yıkık virâne

Yanık sevdalar kokar sokakların
Kilit vurdun kapılara
Güneş doğmuyor odalara
Kaç gönül kırgın sana;
Söyle, iSTaNBuL…

Üstü dar tepeleri var
Gelinlik giyer yağınca kar
Al kollarına hasretle sar
Bir başka güzeldir Üsküdar…

Deniz kokar sokakları

Biz denizleri sevdik
Mavi esen rüzgârları
Kanat çırpan martıları
Sahile vuran dalgaları

Biz gökyüzünü sevdik

Sessiz çığlıklar yükselir
yurdumun üstüne
sağır kalır insanlar
Araf da çocuklar

Gelincik tarlası bağlar

Ayrılığın koluna girdim gidiyorum sessizce
Arkamdan bakma dönemen asla geriye
Yanıyorum boşa gecen senelerime
Farzet yaşanmadı yaşanmışlar…

Tut ki; Beni tanımadın tanışmadık sevmedik