Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Aynı Göçer Olur Ya

Açıldı yerin dibi
Yuttu canavar gibi…
Yunus olsaydı diri
Aynı kader olur ya!

Ahmet Yesevi’nin elini öpüp
Yunus’a selam götüreceksin yar!

Temiz aşkımı bozdur, bozdur harca
Kalbim ayakların altında sanki
Ölsem ararsın dedim defalarca
Böyle ne değişir bahtında sanki

Yazacak ne tebeşir ne tahta kaldı
Varsa yoksa tablet, klavye her yer sanal…
Doğal gıda yerine hap bahta kaldı

Çocukların küçüğüydü Karabey,
Baba despot, ağabey hal bilirdi.
Bu yüzden baba olurdu ağabey,
"Yardım et!" dese, uğrunda ölürdü.

Ne haberini aldım ne de resmini
Mecnun gibi çölde soldurdun Leyla!
Dilimi kuruttun derken ismini
Taş gibi ekmeği böldürdün Leyla!

Kalkıyor bindiğin trenin heybetle
Sana dön demeye elden ne gelir!
Bavulun elinde yolun gurbete
Sana dön demeye elden ne gelir!

Tavlada atar gibi gele
Kavga eder durur hergele
Sıksan suyu sürer mesele!
Alış verişte hanlı pazar

Pamuğa düşmüş dikenin çıkmıyor
Uğraşsam kan ter içinde kalırım.
Dudakların yalan sözden bıkmıyor
Böyle yar nasıl da zinde kalırım?

Sana ne ki milletin dininden, imanından
Sorsan herkes akıllı şerri kendinden bilmez
Sana ne ki milletin feninden, lisanından
Görsen herkes sakallı lakin kalbi dirilmez
*
*