Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Geçmiyor ki hayat sensiz
Ruhum olmaz dünya tensiz
Kim yaşar ki kalbi cansız
Sevgin yoksa güle güle!

Gözüm açtığımda gelmiş ecelim
Beyhude emelle dolandım durdum
Ne muradım ne de vardır mecalim

Kılıktan kılığa girip de durma
Pişman olursun bu devran döner de
Kusurumu bulup yüzüme vurma
Pişman olursun bu devran döner de

Cennetsi görünür güller
Sustu koklayınca diller
Açıldı ilahi yollar
Nefes aldıkça baharım!

Ölüm varsa fani dünyada
İnsan nasıl özgür olur ki?
Yaşar dururuz bir rüyada
Yok nimet, nasıl gür olur ki?

Nimet tarlasında hasat biçerken…
Getirseydin kucak dolusu güller;
Sevda yangınıyla hasret içerken…
Getirseydin kucak dolusu güller.

Evladım diyorsam, babamsın diyen;

Kalkıyor bindiğin tren saatinde
Sana in demeye dilden ne gelir!
Bavulun elinde gittin gurbete
Sana dön demeye elden ne gelir!

Kar yağıyor lapa lapa,
Köşe bucak sapa sapa,
Kartopunu yapa yapa,
Oyun oynuyor çocuklar…

Hangi gencin yanına varsam ve konuşsam, çok zengin olmalıyım diyor. Bu şekilde yaşamaktan mutlu değilim. İş ara aş ara… Ara ara! Özellikle kız çocukları kendi akranı yerine babası yaşında ki sevgili ve zenginlik peşindeler! Çalışmıyorlar ve böyle izdivaç içinde lükse alışmış yaşamlarını sürdüreceklerine inanıyorlar.

Hani ayıp mı kaldı? Namusu için yaşamak, ar duymak… Oruç tutmuyor diye ayıplanmıyorlar, öğüt almak istemiyorlar, “Hayır!” Kimsenin din kaygısı da yok. Varsa yoksa zenginlik ve lüks yaşamak. Gençler paralı askerlik peşindeler. Maçlar yapıldığında, statlar tıka basa dolu… Konuşulan haber programlarını maçlar ve hakemler üzerine kurguluyorlar. İyi yönetemeyen hakemler ve sonucuna isyan ediyorlar. Üretmek yerine kolay yoldan para kazanmak, kayırmayla maç kazanmak…

Hatay’da Niyazi deprem gazisi
Enkazın altından sağ çıkardılar.
Artık anıları çöktü mazisi
Her ses geldiğinde bağ tıkırtılar.