Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Muhtaç etmeyen Allah’a hamd olsun
Neye muhtaçsak karşılıksız verir.
Şükrederiz çok şükür, şükürsüz dil ölsün

Dünyamız dönüyor, güneş doğuyor
Kim engel oluyor günahta öyle!
Aşk koru sönmüyor, kalpse boğmuyor
Kim engel oluyor günahta öyle!

Kişide aranırsa liyakat
Dünyayı kurtaracak tek hakikat…
Şeyh peşinde arama şefaat
Hatta dayı, kimseden fayda yok!

Pamuğa düşmüş dikenin çıkmıyor
Uğraşsam kan ter içinde kalırım.
Dudakların yalan sözden bıkmıyor
Böyle yar nasıl da zinde kalırım?

Sana ne ki milletin dininden, imanından
Sorsan herkes akıllı şerri kendinden bilmez
Sana ne ki milletin feninden, lisanından
Görsen herkes sakallı lakin kalbi dirilmez
*
*

Kur’an açık açık yazıyor ama
Okuyana bakınca dünya da ayet…
Kur’anı okuyup yapsak yoklama,
Allah sır çözmeye ediyor davet!

Dost görmedim derdime tek katkısı

Öğüt verdi, yoktu bana artısı

Keşke evin akmasaydı çatısı

Çocukların küçüğüydü Karabey,
Baba despot, ağabey hal bilirdi.
Bu yüzden baba olurdu ağabey,
"Yardım et!" dese, uğrunda ölürdü.

Ne haberini aldım ne de resmini
Mecnun gibi çölde soldurdun Leyla!
Dilimi kuruttun derken ismini
Taş gibi ekmeği böldürdün Leyla!

Kalkıyor bindiğin trenin heybetle
Sana dön demeye elden ne gelir!
Bavulun elinde yolun gurbete
Sana dön demeye elden ne gelir!