Şafakla gelecek müjdeyi bekledim hep.
Lâkin umudum dağlar ardından da,
Ufuk çizgisinin dahi ötesinde kaldı.
Benden çaldığın o umut,
Artık hiçbir şafakla gelmeyecek geri.
Umutsuz bir sevdaya da,
Ancak sebepsiz bir bekleyiş düştü.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Efendim öncelikle bu güzel değerlendirmeniz için teşekkür ederim. Görüşleriniz de fazlasıyla haklısınız. Nazım Hikmet'in de dediği gibi seven insanın kalbi daima kırıktır ama yine de sol cebinden eksik etmez, edemez umudu. Lâkin bunu bazen dil ile telafuz etmekte muvaffak olamaz sadece.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta