İnsan denilen bizler, çok nankör varlıklarız
Bir şeyin kıymetini, kaybedince anlarız
ölmeyecekmiş gibi, bu dünyada yaşarız
Zora gelince hemen, Allaha yaklaşırız
Nasihat benden sana, hayat dediğin oyun
Büyük lokma ye ama büyük sözler söyleme
Rabbim verir rızkını, namerde eğme boyun
Kula kulluk edip de, sakın minnet eyleme
Nasihatim kendime, beşer şaşar bir kulum
İlim herkese gerek, öğrenmenin yaşı yok
Tecrübeler hayattan, dünya benim okulum
Her insana inanma, boş laflara karnım tok
Nasihatim sanadır çekme hemen kılıcı
Öfkene yenik düşme, edebi takın evlat
Nasıl yaşarsan yaşa kimse değil kalıcı
İşte budur vaziyet, unutma sakın evlat
Vicdanı azap sarar, yalanları uydursa
Nasuhi tövbe ile günahlarından ar et
Allaha tevekkül et, musibetler olursa
Gönül sofrasını aç, ramazan ol iftar et
Atadan emanet bulduk İslam’ı
Sözün en yücesi Allah kelamı
Resulüm buyurdu yayın selamı
Manevi bir aşkla huzur bulalım
Arkadan konuşup etme gıybeti
Şair nasihat verir kendi bir ders alır mı?
Benliğinden silkelen artık haddini aşma
Kötülük yapanların yanına kâr kalır mı?
Etme bulma dünyası akıbetine şaşma
İsyana teşebbüs mü dünyada ki efkârın
Kalem gibi çekilmiş nede güzel
Hilal gibi süzülen o kaşların
Beni yakıp ta kavuruyor inan
Bir o gözlerin birde bakışların
Hislerim umutlarım geçirdi evre
Aşkım roman oldu bilmem kaç sahife
İçimde bir duygu var sığmaz tarife
Seni görünce aklım olur diskalife
Gönlüme uyarım ben aklım zayi kalır
Git dedimse gerçek değil sözgelimi
Parasız bir hayat olur sefalet
Karşına çıkarım dengin olursam
Mahpusa düşersem verme kefalet
Hâkime çatarım zengin olursam
Kiralardan gelir döner sermaye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!