Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Bir bankta oturmuşum zemheri üşüyorum
Canıma tak etti yâr, yalnız sen mi usandın
Hayatın çemberinde nedense düşüyorum
Emanet bedenimi, çürütür müyüm sandın_

Beni hissedebiliyor
Duyabiliyor musun satırlarımda
Bende ki seni görebiliyor musun?
Benim gözlerimden
Hissedebiliyor musun yürek yangını mı?
Ta derinlerden umarsızca

Sen bu vatan uğruna her şeyi göze aldın
Korku nedir bilmedin, düşmana korku saldın
Hiç tereddüt etmedin, gurbet ellerde kaldın
___Kahramanca savaştın, ben bunlara şahidim
___Mekânın cennet olsun, benim aziz ŞEHİDİM

Avaz avaz bağurdum o yar sesumi duymaz
Dalgalan vur taşlara sen inlet karadeniz
Ayri kalamam ondan hasretluk bağa uymaz
Anlatamam derdumi sen anlat karadeniz

O keşanun altinda çemberi gül oyali

Hülyalara dalmaz, sanma uyuyor
Konuşmaz bilakis, belki duyuyor
Aynıdır yaşlanmaz, ne de büyüyor
Sen insan değilsin, sen bir meleksin

Sahilde bekliyordum, vurdu deniz meltemi
Bilseydim gelmeyecek, güne gün eklemezdim
Mesut gün göstermiyor, miras kaldı matemi
Bu yaptıkların ayıp, Senden Hiç Beklemezdim

Yosun tutmuş mevzuyu nedensiz açıyorsun
İstersen anlatırdım, bil ki ben teklemezdim
Bu acelen de nedir, benden mi kaçıyorsun
Çileme çile kattın, Senden Hiç Beklemezdim

Çok fazla zorlayıp sabrım sınama
Küstahlaştın artık senden iğrendim
Taş kalbin kırarsam sakın kınama
Yaralar açmayı senden öğrendim

Seven gönlüm inan senin esirin
Bin yıl geçse de bitmez tesirin
Ne kadar tatlısın ne kadar şirin
Bu sihir inan hep senin eserin

Sözüne güvenmiştim meğerse yalan

Çıkmıyorsun aklımdan, hele o masum yüzün
Hiç bir şeye değişmem, sen gönlümün sahibi
Üzülme dayanamam, eksik olsun dert hüzün
Hayatımda hiç kimse, olmadı SENİN GİBİ