Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Hafta geçmezdi ki, berber arardın
Bakımı zahmetli, pek zordur tabi
Bazen jöle sürüp, her gün tarardın
Hani sırma saçın, kel oldun abi

Hiç işe yaramaz, olmaz bir cacık

Kimsin sen söyle bana ilk defa görüyorum
Kumral uzun saçların yüzün masum ve çilli
Denk düşmeyi umarak sahilde yürüyorum
Çiçek desen elbisen hem güzel hem afilli

Kör kurşun misali, kalbime saplan
Mutluluktan yana, yokmuş yerimiz
Tövbeler tövbesi, yapmak mı plan
KİM VURDUYA GİTTİ, hayallerimiz

Riya kol geziyor, dünya ye kürküm
Sustu bu şen dilim, çıkmaz avazım
Akordu bozulmuş, söylenmez türküm
Tüm diller utandı, KIRILDI SAZIM

Gurbet ele attı, kader yolumu

Yürek her gün yanar dumanı tütmez
Nice vakit gelmez, baharım, yazım
Hasreti gönlümde, çobanlar gütmez
Yüce dağlar kardı, KIRILDI SAZIM

Sene yetmiş dokuz haziran ayı
Hayat yolculuğun en başındayım
Memleketim Of’tur meşhurdur çayı
Bugün doğum günüm kırk yaşındayım

İstanbul’a geldim bebekken henüz

Ellerin koynunda yâri istemiyorum
Sana kırgınım ama kin beslemiyorum
Sana vurgunum bunu gizlemiyorum
Seni kendimden bile kıskanıyorum

İçimdeki sevda bilsen ne büyük

Kul nefsine gebe, ona hükmetmez
Bu beden emanet, değil ki sebil
Bir kez şu haline, neden şükretmez
Elindeyken sağlık, KIYMETİNİ BİL

Seviyorum derken ciddiydim gayet
Sözlerim düzmece alay mı sandın
Sana olan tutkum görürsen şayet
Kolayca bıkamam, kolay mı sandın

Bir nebze olsa da ümidim vardı

Karanlık dünyama doğarsın Aykız
Yıllar geçse sanma bu yürek bıkar
Gündüz gece name dilimde sakız
Kolaysa aklımdan ismini çıkar