Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Bir bankta oturmuşum zemheri üşüyorum
Canıma tak etti yâr, yalnız sen mi usandın
Hayatın çemberinde nedense düşüyorum
Emanet bedenimi, çürütür müyüm sandın_

Dedikoduyu bilmez, onun bariz farkı
Küsmeyi de hiç sevmez, onunla barışın
Güzelliği bir roman, dillerde bir şarkı
___Aklımda kollarını, boynuma sarışın
___Utancından gülüyor, o tatlı sarışın

Beni hissedebiliyor
Duyabiliyor musun satırlarımda
Bende ki seni görebiliyor musun?
Benim gözlerimden
Hissedebiliyor musun yürek yangını mı?
Ta derinlerden umarsızca

Sen bu vatan uğruna her şeyi göze aldın
Korku nedir bilmedin, düşmana korku saldın
Hiç tereddüt etmedin, gurbet ellerde kaldın
___Kahramanca savaştın, ben bunlara şahidim
___Mekânın cennet olsun, benim aziz ŞEHİDİM

İnsanlara hal hatır sor
Gaye sohbet kelam olsun
Bir tebessüm değil çok zor
Gülenlere, Selam Olsun_

Hakkı anar daim sözü

Vuslat zamanı belirsiz, hasretinin sürgünü
Yârimden uzaklardayım, kendim ile baş başa
Tüketiyorsun hercai, şu ömrümden her günü
Sakın üzülme diyorsun, sen aklınla bin yaşa

Avaz avaz bağurdum o yar sesumi duymaz
Dalgalan vur taşlara sen inlet karadeniz
Ayri kalamam ondan hasretluk bağa uymaz
Anlatamam derdumi sen anlat karadeniz

O keşanun altinda çemberi gül oyali

Bazen gönül denen o yarayı deştim
Acıları sevince virman yaptım ödeştim
Tanıdık bildiğim herkesle helalleştim
Biliyorum ki ölsem de gam yemem artık

Yıllar merhem oldu şu dinmez acıma

Korkmuyorum gecenin zemherinden
Geçmişim bak feleğin çemberinden
İçmişim ben aşk denilen zehirden
_____________Ölüm bana vız gelir

Doğru ne ise o gönül uydurmaz

Nasıl anlatmalı nasıl etmeli tabir
İnsanın düşmanı, şeytanın silahı kibir
İstesen de istemesen de son durak kabir
Ölüm her an ensemizde kurtuluşu yok

Akıllı insan elden bırakmaz tedbiri