Her şeyi bitirmek için değil ki erken
Hani yüreğin yalnızca bana aitti
Usul usul hayatından çıkıp giderken
Bakmadım hiç ardıma Zoruna mı gitti
Kalbin ürpermesin telefon çaldığında
Davulun sesi insana uzaktan hoş gelir
Aslında hiç bir şey göründüğü gibi değil
İçi seni yakar dışı beni misali
Yarın başımıza neler gelecek kim bilir
İnsan neden kendi haline şükretmez
Her halinden belli, oldukça mutsuzsun
Gözlerin hep dalgın, öylece süzüldün
Karamsarlık niye, neden umutsuzsun
Canını kim sıktı, ne diye üzüldün
Güvendiğin dağlar, yıkıldı mı bir bir
Sahilde oturdum bir ufka daldım
Böylesi hallerim yoktu evvelden
Denizin üstünde yüzen bir saldım
Suya karışırız, Ne Gelir Elden
Peşime takılıp ta beni izleme
Ne gereği var kapıyı yoklamanın
Beni seviyorsan ne olur gizleme
NE GEREĞİ VAR sanki saklamanın
Kendi kendine buldun belayı
Serpilsin önünde uzansın kumsal
O kumral saçında, ilmek ne güzel
Bir ömür dinlerim anlatsan masal
Hep sevildiğimi, bilmek ne güzel
İnsanlıktan çıktım döndüm makineye
Gerçekleri göremiyor gözlerim kör
Tek tek resimlerini atıp şömineye
Yaktım artık ne halin varsa gör
Konuşma ne olursun sus sesini kes
Sapla samanı birbirinden ayır
Sana dost olanları koru kayır
Ağlatanlara demesini bil hayır
Seni üzmek mi ne münasebet
Hayran kalırsın inan cesaretime
Yıllar yılı hep sakladılar gerçekleri
Yapılan onca haksızlığı nasıl unuttuk
El üstünde tuttuk bizi hançerleyenleri
Dostu düşmanı bile artık seçemez olduk
Bir hatırla ne diye verdik kavgamızı
Allahtan korkmayıp kulundan ürktük
Zalimler nasılda getirmiş dize
Makama mevkie boyun mu büktük
Kimlere eğildik, Ne Oldu Bize
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!