Attık ne varsa zihnimizden vücuttan
Uzak durduk fitne ile fücurdan
Bir gün çilesi bitecek bu ömrün geçecegiz huduttan
İşte orda başlayacak nedamet
İyisi mi gel erkenden kötülüğe veda et
Vardım geldim durdum senin yoluna
Gündüz güneş parlar gece dolunay
Senden dileğim var ya rab çevirme beni
Eğer olmaz dersen beni yorma boşuna
Avlusunda bu dünyanın yalnız kaldık avlusunda
Çırptı bizi yükseğinden halısından havlusundan
Dedim dünya sen misin bu ömrün sırtında ki kambur
Dedi benim hem sırtında hem de sırtın namlu'sunda
Duldasın da bu dünyanın yer aradık duldasında
Derde düştüm derde düştüm
Bir rüzgar esti gözlerimden perde düştü
Yaşamak ne zor şeydi güçtü
Ölüm yaşamak kadar aydınlık bir düş'tü
Ölüm yaşamın kıyısında harmandı
insanlar yoz bense yap-boz
arıyorum eksik parçamı ve üstüm toz
hayatımı elimde tutuyorum
hayatım koz
kendi etrafında dönüyor hayatım
Bu zamanın çocukları
zamanımız zaman değil
pençesi yakamız da zalim feleğin
ziftli urgan ile bağlanmış ellerimiz
kafamız önümüzde
Girmiyor gözüme derin bir uyku
Yüreğimde derin dipsiz bir kuytu
Tutulmuş sebepsiz aklımın nutku
Bir gün olur o da çözülür gider
Ruhuma mukayyet oluyor aklım
Zaten azalıyoruz her gün biraz daha biraz daha
sonra çoğalıyor sırtımızda bir iz daha bir iz daha
Farz et geçip giden günler eksik değil fazla olsun
Ne değişir dönüp gelsen başlangıca girizgaha
yaşam çemberi daralır üzen kavrulur ahın da
Bir gül gibi kırmızıya çalar yanakları bir gül gibi
Ben yazdıkça hiç azalmaz artıverir varoluşu virgül gibi
Hasreti var hasretimde sürgün gibi
Gözlerim görmez uzağı , gözlerinde görürüm kendimi ayna gibi , dürbün gibi
Bir sevgi düşün yada düşünme sev
Hangi kalbin karanlığı böylesi dev
Bir kap düşün içinde su,seveceksin içince sen
Yada bir kalp düşün içinde sen.
Bir kelebek düşün, ömrünün son anları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!