Sadık Dost Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ömür geçti deme ey gönül, nedir ömür?
Dün dediğin geçti gitti, yarın ise bir rüya.
Sen zamanı sayarken
Zaman seni saydı mı?
Bir nefeslik konaksın, ebedî olanı ara.

İlk arkadaşlar, ilk aşklar, ilk hevesler
İlk dostlar birer birer ayrıldı yolumdan.
Yollarda yalnız kaldım
Önce ayrılık sandım olanları.
Sonra anladım ki; her
Damladan vazgeçiş, denize yol almakmış

Bir gün dost bildiğim aynalara sığındım
Tanımayınca beni güldü o an halime:
"Yüzün değil değişen;
Sen kabuğunu kıramadığın
Benliğini seyrediyorsun dedi şu anda"

Denizlerin maviden yoksun,
Gökyüzünün renksiz
Cemrelerin adres sormadan
Hava su ve toprağa düştüğünü anlayınca
Toprağın vefalı tek dost olduğunu öğrendim.