Adımlarının sesi hâlâ kulaklarımda birer kırbaç izi,
Gidişin; bir şehrin bütün ışıklarını aynı anda söndürmek gibiydi.
Şimdi bu darmadağın odada, eşyalar bile bana yabancı,
Varlığınla ördüğün duvarlar, yokluğunla üzerime yıkılıyor.
Bir vedaya bile sığdıramadın mı o koca yılları?
Cebinde biriktirdiğin sahte umutları kapıma bırakıp kaçtın.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta