“Sadakat, kar taneleri kadar temiz olmalıydı;
oysa sen başka mevsimlerin yağmuruna karıştın…
Soğuğunu yitiren her söz gibi eridi inancım,
iz bıraksın diye düştüğüm satırlarda ben kaldım.
Ve anladım;
kendini anlamayana kendini anlatmak,
en ağır suskunlukmuş…
bu yüzden kendimi satır satır anlatmaktan vazgeçtim.”
@dressiz mektuplar✍️✍️@dsız.
💦 yağmur gözlüm 💦 hasRet 💦
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 18:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!