Sabrın Menzili Şiiri - Ramazan Şahindaş

Yükün ağır gelir bazen omuzlara,
Sığmazsın artık bu dar sokaklara.
Ramazan gibi sabırla beklersin,
Ulaşılsın diye o huzurlu şafaklara.

​Gönül yorgun, gözler dalar uzağa,
Düşmüşüz sanki bitmez bir tuzağa.
Dinlenmek ister bu yorgun ruhun,
Hasret kalmışız o eşsiz feraha.

​Geçer elbet bu fırtına, bu kış,
Yorulur insan, bitmez bu alkış.
Yine de bir umut yeşerir içte,
Her bitiş aslında yeni bir akış.