Yükün ağır gelir bazen omuzlara,
Sığmazsın artık bu dar sokaklara.
Ramazan gibi sabırla beklersin,
Ulaşılsın diye o huzurlu şafaklara.
Gönül yorgun, gözler dalar uzağa,
Düşmüşüz sanki bitmez bir tuzağa.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta