Aklımın derinliklerinde bir sonbahar akşamı,
Oturduğum banklar gibi soğuk,
Duygularım gibi yorgun,
Bir meşe kadar büyük.
Yazdım defterime düşen yaprakların hüznünü,
Biliyorum her gecenin dağılan karanlığını
Biliyorum her masalın bir gün biteceğini
Görüyorum yorgun gözlerdeki o umudu
Düşüyorum hayatın ellerinden
Tüm yıldızlar söner mi ?
Sessizliğinde boğulduğum gecelerden
Uyandığım boğuk ışıklı günlerden
Bulduğum umudum nasıl da gidiyor
Sert sert baka baka, keskin keskin bata bata.
İçimde oluşan boşluk nasıl da acıtıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!