Karanlık Şiiri - Sabri Efe Avcı

Aklımın derinliklerinde bir sonbahar akşamı,
Oturduğum banklar gibi soğuk,
Duygularım gibi yorgun,
Bir meşe kadar büyük.

Yazdım defterime düşen yaprakların hüznünü,
Beni izleyen kedinin umutsuz yüzünü.
Yalnız hissettim kendimi, soğuk,
Bacadan çıkan duman gibi boğuk.

Bir çift sarılır sokak lambasının altında,
O lamba söner benim aklımda.
Kendimi koyduğum o uzak bankta,
Daha da soğur kalbimin içindeki karanlıkla.