Yaşayıp gideceksin...
Vakti zamanı kollamayacaksın,
Gem vurmadan aklına,
Salacaksın dalga gibi kendini sokaklara,
Gülüp geçeceksin gülenlere,
İnsanlar dünyadan gelip geçiyor,
Kin var, sevgi var.
Ve aşk hâlâ yaşıyor…
İnsanlar bir bir gidiyor,
Kardeş var, arkadaş var.
Hani fani ya insan
Hani yalan ya dünya
Hesabı yokmuş zannıyla
Yaşıyoruz gerçek gibi...
Hani yağıyor ya yağmur
Yaşıyoruz tutunmadan
Kim bilir,
Belki de çivisi çıkmıştır hayatın,
Öylesine yaşıyoruz,
Bir yere tutunmadan...
Yetmez bazen...
Bazen şiire dökemezsin,
Kelimeler acziyet içinde kalır.
Zordur dizelere aktarmak,
Yüreğini yansıtabilmek.
Eksildik sandık gidişlerle,
Çaresizce yaralarımızı sardık,
Aslında biz kendi kendimizi tamamladık...
Hayat biter sandık gidişlerle,
Zorlukla nefes aldık,
Yazıyoruz ama
Yazıyoruz kâğıt beyaz değil,
Yazıyoruz kalem yürek değil,
Yazıyoruz sözler kafi değil,
Yazıyoruz mana derin değil,
Düştü yine gönlüm ayaz geceye
Hüznün her bir anı bir hece
Vurur fırtınaları gönlüme
Düşer kalbime gözyaşları
Saysam da bir saymasam da…
Bir bakışı yenemedik,
Daldık ölesi,
Bir gülüşe karşı koyamadık.
Mezar oldu gamzesi…
Bir söze yetemedik,
Gece gündüzü, gündüz geceyi,
kovalarken yoruldu mu hayattan.
Dönerken dünya güneşin etrafında,
duraksadı mı hiç,
Sıcağa soğuğa aldırdı mı?
Gülümseyen yüzünü esirgedi mi güneş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!