Seni sormuşlar…
Yine seni yazmışlar şiire,
Yine seni söylemişler her şarkıda.
Yorgun akşamlarda düşürmüşler beni yollara,
Bir hayal âleminin çıkmaz sokaklarına…
Sen kar olup yağsan yüreğime,
sızlanmam inan buz tutsa da her yanım.
Sen saki olup zehir sunsan dudaklarıma,
sızlanmam inan içerim kana kana.
Sen kabus olup çöksen uykularıma,
uyanmam inan acı içinde kıvransam da.
Seni özledim…
Masmavi bir gökyüzü,
Katar, katar beyaz bulutlar
Ve ben bulutların gölgesinde seni özledim…
Söylemek istesem dilimin ucunda,
Sussam yüreğimin hak ortasında,
Konuşsam da, sussam da,
Gecelere hep yorgunluk düşer seninle.
Bakmak istesem gözümün önünde,
Ben seninle doldururum kadehimi,
Seni düşünür seni içerim.
Ben gecemi seninle süsler,
Seni hayal eder sana sabahlarım…
Ben şiirimi sana yazar sana okurum,
Sevdaya susamışa bir yudum su,
Karnı tok olana bir fincan kahve gibisin,
Kahveye kırk yıl,
Suya ömür boyu,
Kulun kölen olur insan…
Yaşayıp gideceksin...
Vakti zamanı kollamayacaksın,
Gem vurmadan aklına,
Salacaksın dalga gibi kendini sokaklara,
Gülüp geçeceksin gülenlere,
İnsanlar dünyadan gelip geçiyor,
Kin var, sevgi var.
Ve aşk hâlâ yaşıyor…
İnsanlar bir bir gidiyor,
Kardeş var, arkadaş var.
Hani fani ya insan
Hani yalan ya dünya
Hesabı yokmuş zannıyla
Yaşıyoruz gerçek gibi...
Hani yağıyor ya yağmur
Yaşıyoruz tutunmadan
Kim bilir,
Belki de çivisi çıkmıştır hayatın,
Öylesine yaşıyoruz,
Bir yere tutunmadan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!