Küçük bir not ile, uzun yazmadan,
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum.!
Ne anam, ne babam, kimse sezmeden,
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum...
Kimseye serzeniş, sitem etmeden,
Yaşanmış şu ömrü, öne sermeden,
Azrail yüzümü, gelip görmeden,
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum...
İsyana yorarak, kınamaz kimse.!
Hiçbir şey sorarak, sınamaz kimse.!
Ooy aman diyerek, aramaz kimse.!
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum..
Bir avlu içinde, sessiz sedasız,
Toplanır başıma, birkaç vefasız.
Hak helâl etmeden, ş/öyle vedasız,
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum...
Şu kadar acımaz, canım yeminle!
Dolmak mı? O da ne? Taştım yeminle.!
Sarılıp silaha kendi elimle
Ölmek var! Var amma; sabrediyorum...
Ramak Kaldı / Samim İĞDE
Samim İğdeKayıt Tarihi : 27.05.2026 14:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!