*sabah* Şiiri - Çandur Bayram

Kimse bilmez.

Bazı sabahlargüneş doğurmaz.

Bazı sabahlar,bir insanın içindenbütün ömrünü alıp gider.

O sabah da öyleydi.

Kimse ağlamadı.

Kimsebir şeyin bittiğini anlamadı.

Çay yine demlendi.

Kapılar yine açıldı.

Yollar yine uzandı.

Sadece ben,bir dahahiçbir yere varamadım.

O sabah...

Dünya yerinden oynamadı.

Sadece ben,

Atamadığım tek bir adımıniçinde kaldım.

İnsan bazen,bir adım atamadığı içinbir ömür aynı yerde kalıyormuş.

Bunu en geç ben öğrendim.

Herkes,o sabahı unuttu.

Ben unutamadım.

Çünkü onlarbir yolculuğu uğurladı.

Ben,

kendimi.

O günden sonranefes aldım.

Yürüdüm.

Konuştum.

Gülümsedim.

Ama bunların hiçbiriniben yapmadım.

Bedenim öğrendi.

Ruhum öğrenemedi.

Hâlâ,

o sabahın içindeyim.

Bazen düşünüyorum...

Kader,

benden yalnızcatek bir adım önce yürüdü.

Ben ise,

ömrüm boyuncao tek adımın gerisinde kaldım.

Bildiğim tek şey şu:

Ben o sabahkimseye veda etmedim.

Hayatıma veda ettim.

Ve bazı sabahlarıntakvimde tarihi olmaz.

Sadecebir insanın içinde,

ömür boyu sürer.

— Çandur Bayram —