Saat Kulesi Çiçekçisi Şiiri - Nihat Yüksel

çiçeklerin en güzelini getir bu akşam
Safiye abla
gömleğimden akan sızı değil sadece
vurgun yedim,
Şubat’ın ortasında.
dışarıda delicesine bir yağmur,
sokaklar tenha.
az ötede
deniz kucaklaşıyor
pencereleri buğulu vapurlarla.
**
ruhumdan kaçıyor anılar, pişman
şimşekler savruluyor düşlerimden
iyice bir seyyahlık çöktü gölgeme de
bu akşam bütün ışıklar kaçışıyor
özgürlüğe tutkun çiçeklerinden
****
Tiyatronun kapısında;
başını çevirir, uzaklara sığınırdın.
göz kapakların;
kırmızı bir kadife perde gibi
ağır ağır inerdi kaldırıma.
Gözlerinin,
kaybolan kocaman beyazlarına girer
yakalardım kaçırışını benden
dudakların, hangi şarkıdan sonra böyle kalmıştı
gülümsediğinde,
ne hengameler taşırdık oraya bilemezsin
bir fırtınaya dönüşürdü umursamazlığın…
boşluğun,
çiçekler dolusu tebessümler arasında
yanıtsız mektuplar gibi kokardı.
takmaz mıydın hiç?
toy güvercinlerin sana bakışlarını
yanağında gezinen gülleri kıskanarak…
zor oluyor değil mi? saat kulesi çiçekçisi
kendine yalanlar fısıldamak
***
sen bahar serçesi gibi geçerdin
ıslak kaldırımlardan
ben ceplerimi zor bulurdum
Kadifekale’den eğilen çamların
kalp atışlarını duyardım
taş duvarlara çarpardı umutlarım
seni, aydınlık bir kitaptan alır
zavallı bir karanlığa gömerdim
***
başını çevirdiğinde saçların yana düşerdi
papatyalara takılır kalırdım
kim bilir kaç vurgun okşamıştı…
gelincik çiçeği gibiydi boynun.
koynuna günahsız bir kader sokardım
solar giderdi…
***
Vapurlar uyudu
hazin sızılar dökülüyor kaldırımlara
lakırdıları geliyor sokak serserilerinin
bitkin bir hava var buğulu pencerelerde
hevesimi kemiriyor aymaz çiçeklerin
gücüm hapsedildi virane bir limana
hayalimdeki şu gece…
artık bir eskicide
***
çiçeklerin en harelisini getir bu akşam
Safiye abla
kızıla çalan sert taşlara düşsün şu halim
yeter ki bitsin
onulmaz girdaptaki bu umut…
bulutlarda yürüttüğüm
bu hasret bitsin
yoksul sokaklarımda çocuklaşayım
***
Saat kulesindeki
yüreği ağzında bütün kuşlara söyle,
bu akşam gitmesinler
gazap çiçeklerinin hepsini getir.
ateşler yanıyor meydanda
kazanlar kaynıyor
darağacı kuruluyor göklere
urganı bulutlara bağlanıyor
renkler kaçışıyor taş minarelerden
mahşeri bir kalabalık var iskelede…