Mehmet Ata Günal Şiirleri - Şair Mehmet ...

1969 istanbulda doğdum Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi Mezunuyum Ticaretle uğraşıyorum

Mehmet Ata Günal

Mini mini amigurumi,
Küçük eller büyük hayali.

İplik dolanır ilmek ilmek,
Düğümler saklı benek benek
.

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Mardin’in dağlarına kazıdım ismini,
Şuftuki be-ayni, unutmadım resmini.
Mezopotamya ovası kadar derin bu sevda,
Lâ tensani ya beledi, etme beni feda.

Kapımız açıktır, beytna meftuh her cana,

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Kalker kayalardan beslenir,
Midyat’ın güneyinden süzülür,
Nusaybin’in kuzeyine varır Beyazsu.

Soğuk ve berrak,
Kalbi bembeyaz su;

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Haziran alnında ateş,
Toprak çatlamış dudaklarda.
Temmuz terini fısıldar taşlara,
Ağustos güneşi keskin bir kılıç gibi vurur omuzlara.

Eskiler derdi:

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Bayram adı üstünde,
Küsler barışır gönülde.
Kalpler iyilikle yarışır,
Sevgi büyük her sözde.

Muhtaç, yaşlı, akraba,

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

1950’li yılların bir köy akşamıydı…
Bir tas çorba, bir soba sıcaklığı ve iki insanın sessiz imtihanı.
Dedem, misafirine gönlünü açtı önce, sonra sofrasını.
Azdı ama eksik değildi; çünkü niyet tamdı.
Gece uzadı…
Dedem elini cebine attı, tütünü yoktu.

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Mezopotamya’nın sarı tozlu rüzgârı
Kızıltepe’de aniden susar.
Kimsenin inanmadığı bir fısıltı yükselir topraktan,
Sanki çölün ortasında beyaz bir rüya uyanır.

Adı Emrud;

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal


Bülbül:

Gül dalında sessiz durur
Çilem bana gece vurur

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

Her yılın mayıs'ında....
Toprakla buluşunca bahar damlaları,
Gözlerimde yeşerir eski hatıraları.
Rüzgär taşır uzak diyarlardan masalları,
Kalbime düşer sessiz, saklı dualar...
Kuşlar uçar mavi göklerin altında,

Devamını Oku
Mehmet Ata Günal

24 Kasım sabahı,
Herkes elinde kağıtla sınıfa girdi.
Bense boş eller,
Yüzümde mahcubiyet.

“Şiirin nerede?” dedi öğretmenim,

Devamını Oku