Masada bırakılmış iki çay bardağı,
biri yarım ve soğumuş, biri hiç dokunulmamış.
Ağır ağır eriyen bir mumun son gölgesi düşüyor duvara;
şimdi bu odada her şey senden bir parça,
her şey senin keyfince, senin buyruğunda.
Sadece sönmüş bir fitilin kokusu kalmış odanın ortasında,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta