Rüzgar Dinleyen Şiiri - Şafak Bayrak

Sevgim;
bunca kirliliğin karanlığın içinden,
mutlaka kendine bir yol bulur.
Sabahın ilk ışığı
ıslak taşlara vurup geceyi sessizce siler ya,
Güneş gibi, senin adın da öyle dokunur.
Her ışıkta senin yüzün.
Her pırıltı da hayalin.
Bir anda dağılır hüznüm.
Ne kasavet kalır bende, nede gam.
O büyülü gözlerin,
Kırılmış aynaların içinden süzülerek, beni vurur.
Sanki dünya dönmüyor da
senin bakışların etrafında geçiyor zaman.
Rüzgâr hep arkamda olur.
Ben, sessizliklerin dilini bilen bir rüzgâr dinleyenim.
Dağların sırrını,
denizlerin sakladığı eski aşkları, anlatır bana.
Hiç duymadığım şarkıları duyurur.
Rüzgar, saçlarımdan geçen o görünmez ellerle, Ümitlerimi dağıtır gökyüzüne,
Sanmayın bu rüzgar, bir gün durulur.