Resminle Teselli Şiiri - Şafak Bayrak

Öyle bir ates ki,
Avuclarimda tasıyorum.
Yakacağini bile bile.
Gece üşüyen resmini, ısıt mak için.
Bunu oyun sananlar,
En cok yaralananlardir.
Birini sevdim mi,
O cansız resmi dahi incitemezsin.
Ben yarin cansız resmine,
Bir cocugun anasına,
Sarıldığı gibi sarılıyorum.
Hesap işi degil benimkisi.
Kâr, zarar nedir?
Zerre kadar bilmem hile.
Yarin yoklugunda kendimi,
Böyle avutuyorum.
Bazen aglayarak,
Bazen gulerek,
Cansız resime tutunuyorum.
Yarin Resmi;
Hayal olup, belirir gözlerimde.
Belkide her gece,
Resmiyle konuşuyorum.
Resim ama,
Bir kağıt parçası değil.
Cevap vermese de, dinliyor sanıyorum.
Bir fotoğrafın içinde,
Koca bir ömür saklıyorum.
Kimse bilmez içimdeki yangını.
Bir resme bakmanın anlamını.
Canımdan bir parça olduğunu.
Nemli yatağıma uzandığımda, Koynumda yatırıyorum.
Sabah onunla uyanıyorum.
Belki halden anlarlar diye,
Bir kaç insanla dertleşiyorum.
Bu halime gülüyorlar.
Deli diyorlardır, her halde, desinler.
Ben onu böyle yaşıyorum.
Dokunsam soğuk biliyorum,
Ama yine de dokunuyorum.
Yokluğun en ağır yükünü,
Bir fotoğrafla taşıyorum.
Dilerim o Sevgili;
Beni, ben gibi hatırlar,
Ve de unutmaz..
Dilerim o yar da benim resmimle buluşur.
Bu hasret böyle geçer,
Kavuşana dek.

Şafak Bayrak