Kimsesizdi her biri…
Uzun kollu, karanlık giysili yalnızlığın
Biri sağında öbürü solunda bekliyordu.
Akıllarında delice bir fikir dolanıyordu:
Başka bir yalnızlığa gittiler.
Birken iki oldular.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Şiiriniz hüzünlü bir esinti bırakıyor okuyanda.
Kutlarım
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta