Şimdi kendimi kapatılmış bir zarf yalnızlığına çekiyorum.
Pulsuz, adressiz bir zarf yalnızlığına.
İçimde olanları, içimde yazanları kimse bilmeyecek.
Özlemenin sevişmek olmadığını,
bir karanlık için geceye ihtiyaç duyulmadığını,
aşık olmak için de karşılık gerekmediğini hiç bilmeyecekler.
Ve ben saçlarımın kokusuna sarılıp uyuyacağım bu gece.
Rüyalarımı erteledim.
Leytun Kaplan- (SESSİZ KADIN)
Leytun KaplanKayıt Tarihi : 21.07.2017 17:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!