Rüya Yaşatır Umutları Şiiri - Kasım Kobakçı

Uyku sarınca bedenleri,
Dağlar denizlerde koşuşur,
Aslan yarışır ceylanlarla,
Gizli dünyaların bağrında,
Buz tutar, vadi dereleri,
Yeni baharlar, hayat verir,
Mutlu sabahın hevesleri,
Mutlu rüya sarar, dört yanı,
Büyülenmişce coşar ruhum,
Sonsuza sürsün, istersin hep.
Kadeh boşalır, sofra susar,
Akşam tükenir, usul usul,
Solmaz asla, tatlı rüyalar,
Sönen akşamların ardından,
Gömülürsün boş yatağına,
Rüya yaşatır umutları.
*
Zihin yorulup da susunca,
Çöller ırmaklara kavuşur,
Kurtlar oynaşır koyunlarla,
Meçhul kıtaların çölünde,
Kar kaplar, yüksek tepeleri,
Taze sevinçler filizlenir,
Aydınlık sabahın neşesi,
Büyülü hayal sarmalar hep.
Mest eyler seni hayallerin,
Durmasın istersin zamanlar,
Bardak tükenir, durur masa,
Gölgeler azalır usulca,
Yitmez asla, derin kurgular,
Kaybolan saatler ardından,
Sarılırsın kalın mindere,
Kurgular yaşatır sevinci.
*
Kirpikler yorulup düşünce,
Ormanlar bulutla sarılır,
Kaplanlar yürür tavşanlarla,
Issız adaların kumunda,
Ayaz dondurur sularını,
Taze tomurcuklar, can bulur.
Aydınlık günlerin sevinci,
Gizemli masallar uyanır,
Kendinden geçersin usulca,
Tükensin istemezsin asla.
Fincan boşalır, masa susar,
Karanlık tükenir sessizce,
Solmazlar asla bu kurgular,
Yitip giden, vaktin ardından,
Çekersin şilteyi bedene,
Kurgular sürdürür neşeni.
*
Ruh uykuya daldığı anda,
Vadiler yıldızla buluşur,
Filler gezinir ceylanlarla,
Saklı ovaların kalbinde,
Donar bütün akan nehirler.
Yepyeni umutlar uyanır,
Aydınlık sabah umutları,
Zihinde, büyülü düş coşar,
Büyülenir bütün benliğim,
Zamanlar dursun istersin sen.
Fincan boşalır ıssızlaşır,
Karanlık çekilir aniden,
Yitmezler asla, tatlı düşler,
Sönen gölgelerin ardından,
Sarılırsın yün minderine,
Rüyalar korur umudunu.
*
Beden sükunete dalınca,
Denizler dağlarla sarılır,
Kurtlar arkadaşmış kuşlarla,
Bilinmez diyarlar içinde.
Fırtına vurur ovalara,
Taze hevesler alevlenir,
Güneşli sabah hevesleri,
Renkli rüyalar belirir hep.
Mest eyler seni hayallerin,
Asla tükenmesin istersin,
Kadeh tükenir, sofra susar,
Akşamlar tükenir usulca.
Yitmezler zihinde rüyalar,
Geçip giden, dünün ardından,
Gömülürsün kalın şiltene,
Masallar korur hevesini.
*
İnsan uykuya sarılınca,
Kıtalar sularla sarılır,
Aslan uyur beyaz kuşlarla,
Farklı diyarların koynunda,
Donar, bütün derin göller de.
Parlak sevinçler filizlenir,
Aydınlık günlerin güneşi,
Zihinde masallar şahlanır,
Coşkular sarmalar ruhunu,
Hep sürsün istersin, bu heves.
Bardak boşalır sessizleşir,
Karanlık çekilir tamamen,
Solmaz hafızanda kurgular,
Kaybolan dünün arkasından,
Çekersin yastığı sinene,
Kurgular sürdürür rüyanı.