Rüya Şiiri - Fikret Çelik

Pencere önündeydim
Biraz dağılgan, endişeli
Biraz da şaşkınca –Şimdi düşününce-

Dışarıda zırhını kuşanmıştı mevsim
Yeli, önünden esiyordu bir hışımla
Geceyi süpürmeye meyilliydi anlaşılan

En az üç dil bilmeli diyordu biri, birilerine
Bense sadece iki dil biliyordum

Oysa ne çok isterdim
Mevsimin yeliyle boğuşmaktan bitap düşüp
Pencere denizliğine sığınan şu serçelere
Sizin için açıyorum pencereyi demesini

İçim mi ürperiyor ne, ne oluyor
Bu ağustosun ortasında
Üstelik gecenin bir vakti?