Ruhun Mahbesi Şiiri - Yasin Müslim

Zindan karanlığında bir nur arar bu canım,

Şiraz’ın bağlarından süzülen hicranım.

Ben kendi gurbetimde mahkûm bir kahramanım,

Papatya beyazında saklıdır kanlı sevdan.

Ruhumun yeraltıdır senin bastığın toprak,

Vicdanın mahkemesi titreyen her bir yaprak.

Vuslat bir serap imiş ulaşmak hepten uzak,

Kaderin sillesinde en kutlu şandır sevdan.

Alem rüya içinde ben uyanık bir dertli,

Sadi’nin kelâmıyla bu sükûtum hikmetli.

Dostoyevski kahrıyla bakışlarım hiddetli,

İçimdeki uçurum dipsiz bir yandır sevdan.

Tacını istemem yar ben toprağına kulum,

Sonsuz bir özleyişte kayboldu sağım solum.

Ulaşılamayan o en mukaddes bu yolum,

Varlığın son durağı ebedi andır sevdan.