? Ruhun Loş Odası ??

༻ RUHUN LOŞ ODASI ༺❀
Külümden süzülen sızı, gözlerimi dağlıyor,
Zaman avuç içimden sessiz sessiz ağlıyor.
Hücreme nakşettiğim yüz şimdi başka çehre,
Ben sende eriyip gittim zerre oldum, bin zerre…
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Sen hangi fırtınanın koynunda sabahladın,
Benim gibi kaç gece duman olup ağladın?
Ben yandım içten içe, sesim düşmedi dile,
Sen sustun; ayrılık da mühür vurdu gönüle.
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Duvarlar dilsiz kaldı, tavan çöktü üstüme,
Yankısız çığlıklarım karıştı her günüme.
Bir rüya sanmış idim meğer derin bir kâbus,
Bir bardak ömür kaldı, gerisi kırık fanus.
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Beni kendi geceme bırakıp da giderken,
Bir an olsun sızlamadı mı için “bitti” derken?
Şimdi gölgesiz gölge, kendi izimde kayıp,
Köşemde suskun kaldım; dertle hesabı sayıp.
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Gülhatun’un bağında baykuş sesleri kaldı,
Gönül mahkemesinde bütün savunma sustu kaldı.
Hüküm çoktan verilmiş; kalp kırılmış, yol bitmiş,
Kalbimin zindanında hatıran kül’e dönüşmüş.
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Yolun açık olsun ey sessiz cellâdım,
Ben seni severken kendi içime sığmadım.
Şimdi ne adın kaldı ne de eski izlerin,
Ben o iç karanlıkta kendimi terk eyledim.
⚘━━━━━━━━━━━━⚘
Bir gün olur da yolun düşerse viraneme,
Dokunma küllerime, dönüp bakma hâlime.
Çünkü ben seni değil, bende kalanını gömdüm,
Sessiz bir iç çöküşte kendime yeniden döndüm.
༺❀༻
— Gül Hatun Ruhumdan Şiirler
24 Haziran 2026 • Çarşamba