Dün görüşemedik...
Dünya kendi eksenini şaşırdı o an,
Takvim yaprakları masama hüzün diye döküldü.
Sanki iki yüzyıl geçip gitmiş gibi;
Kıtalar ayrıldı, denizler çekildi, şehirler eskidi,
Bir tek senin kokun taze kaldı ruhumun kuytusunda.
Ve üç yüzyıllık göresim geldi seni...
İçimde biriken bu sancı, ne bir güne sığar ne bir ömre.
Sanki asırlardır izini sürmüşüm de,
Tam bulmuşken dünün gölgesinde yitirmişim gibi.
Gözlerimdeki bu talan, sadece bir bakışına değil;
Mazinin her saniyesine, istikbalin her anına...
Yarın, bu büyük vuslatın miladı olsun.
Üç asrın susuzluğunu tek bir tebessümünle dindir,
Dindir ki, zaman yeniden akmaya cesaret etsin.
Çünkü sensiz geçen her yirmi dört saat,
Ciltlere sığmayan, asır kokan koca bir gurbet...
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 07:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!