Ruhumun Bahçesi Şiiri - Muhammed Fatih G ...

Kafamdaki fırtınalar,
Ruhumun bahçesini savuruyor.
Düşünceler birer yaprak gibi,
Huzur toprağıma düşmeden savruluyor.

Geceler uzun, sessizlik, yorgun,
Bir yıldız bile dokunmaz artık kalbime.
Rüzgâr, eski anılarla gelir,
Ve ben yine kaybolurum içimde.

Bir umut vardı bir zamanlar,
Narin bir çiçek gibi kök salan.
Şimdi o da soldu,
Tuzlu gözyaşlarımla sulanan...

Gecenin karanlığı ruhumu sarar,
Her yer karanlık olsada,
Ufuk uzaktan ışığı fısıldar.

Yine de biliyorum!
Her fırtınanın bir sabahı olur.
Belki o sabah,
Ruhum yeniden kokar huzur.

Güzel günler gelecek,
Gelecek içimden huzur kokularım.
Ve ben o gün,
Rüzgarla değil, sevgiyle savrulacağım.