Issızlığımı sevdim tenhalarda,
Sahte ışıklara penceremden geçit yok artık.
Ruhun yorgunluğu zor geçiyor, tabibi az,
Bir uykuya bir yatağa tav olmuyor.
Artık istemiyorum şehrin ışıklarında ayı süzmek,
İstemiyorum bir vadide sisler içinde gezmek.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta