Ruhullah Niyaz ehli Şiiri - Özcan Kurt

*Ruhullah tan İNCİ AÇILIMI*

Bizi söz ustası sanma hey zahit,
Nazımız geçer can tanıyor bizi.
Tenimiz dilimiz canana ait,
EN-el Hak Özünde oldurmuş bizi.

İrfandan bihaber laf satar tacir,
Karanlığa nur der, imansız kafir,
Aslı tilki, eder, aslanca tasvir,
Kaplan postuna O sığdırmış bizi..

Kapıyı çalmadan düşün derince,
Geçilen sır-attan incedir ince,
Zahit düşme dilin onca yükünce,
Koşar karşıya ŞAH gezdirmiş bizi..

Yok demek ikilik, bütünüz illa,
Çomak sokmuşuz biz zamana çarka,
Yönümüz gönülde gizlidir ŞAHA,
Birler deryasına daldırmış bizi..

Aramadık O'nu gök, yeryüzünde,
Bulmuşuz arayıp içyüzümüzde,
Bizi bulun diye sizliğinizde,
Zıtllar dünyasına kondurmuş bizi..

Mevla nefesinden cana üfleyip,
Edep aşina öze ruha yükleyip,
Çiçek koku, tozu, balı bir edip
Sabır kovanına doldurmuş bizi..

Ruhullah der; ayna insan insana,
Cananı oturttuk gönül tahtına,
Mevla'yı seyrettik Leyla zatın da,
Sırlar aynasına yansıtmış bizi...

Özvecan; üstadın açtım midyeyi,
Yeniden dizdim bak saklı inciyi,
Sürç-i lisan ola affetsin bizi,
Tosbağa, kartaldan baktırmış bizi.

*ÖZVECAN*