Ruhsatsiz Kozmetik Şiiri - Seyfi Karaca

Gözden ırak gönülden unutulmuşun
Geleni gideni fiilsiz mastarlar gibisi boşuna dolanıp duruyor rüzgar gülü
İplerde sallandıkça kirlenen renkli mandalları ve plastik uğultuları saymakla bitecek gibi değil
Dağların çehresine çarparak geri dönen çığ ve sönük yankısı
Oysa huzura yük aldıkça sevincinden eğilirdi güneşle sevişen başaklar taaa ki insan,
Kostümleri pırıl çıplak gösteri yerini terkederek
Üçer beşer
Ya da yapayalnız
Kendi kabuğunu kırmaya zorlanırken
Kalbi tekleyen
Mutsuzluğu maskesinden okunan
Kumaşı bozuk
Raf ömrü yıpranmış
Müdürü çağırtarak ikmale kalmalar mezunu
Numaralanmış yitik alanlarda kapıcının kızı
Hademenin karısı
Dudaklarında ciklet bulaşıpı boyalı laflar
Tütün tablasında döndürülen heveslerle sığ ve sönük bir çarşı sonrası gibi
Bütün.. çabası boşunalığın
Giyilmiş forma örneğinden paçayı ele verip
Pataklandığı …çelenkte Döven dövülen
Söven sayılan
Kalabalığın karmaşasında kaybolarak kirli ve karanlık ışıltılarından içeri adım atan lacivert salon
Ruhsatsız kozmetik
Meşaggatli ilhak
Mesafeli ve müsadeli ilham
Çorak kasıt
Sinsi salaş Empoze

Nisan/26