Reyhan Kokusu

Rayihası siner buğusuna gecenin
Sindikçe yıldızlar alevlenir
Alevler düşer kızıl bir heceye
Susar sineler
Susar mermerden bir kalabalık
İkiye bölünür zaman
Kuheylan yelesiyle dört nala gider

Gözyaşları ısınır pürüzsüz bir yanakta
Toprağa akınca kokusu
Âsumana süzülür usulca
Tersköşe bir hayattan
Toz toprak ve duman yükselir
Zülfikar çıkar kınından
Asırlar susar
Mürekkep kağıda fazla gelir
Kalbe az

Açar beyaz kollarını güneş
Isıtır boynu bükük laleleri
Ve göğe doğru süzülür
Sessizce kendine gömülü
Sustukça yıldızlar alevlenir
Gözyaşları ısınır pürüzsüz bir yanakta
Cebine sinmiş reyhan kokusu

12.02.2026