Bir sokak lambası yalnızlığı benimkisi
Karanlığın tam ortasında
Gecenin en ıssız anında
Yalnızlığın simsiyah koyuluğunda
Bir sokak lambası yalnızlığı benimkisi
Sokak sokak seni ararım
En köhne kaldırımları dost seçerim
Sahipsiz köpekler derdimi dinler
Masum çocuklar yol tarif eder
Sayısız kez kaybolurum
Yine de bıkmam
Sen son manzaramsın
Ey gönlü cimri sevdiğim
Yolundan başka yol bilmediğim
Isınsın diye ellerine nefesimi üflediğim
Ne kadar az sevdin beni
Ne kadar kısa tuttun ellerimi
Sevgilim!
Bırak gün doğsun, sonra yine batsın
Güneş az ötede oyalansın
Bulutlar ona yardım, yataklık etsin
Akşam üstlerini kızıla boyasın
Sen onlara ne bakarsın
Sorsalar sadakat nedir diye
Derim ki o güzel bir hediye
Bir sevgiliden diğer sevgiliye
Uçmaktır hep aynı bahçeye
Almaktır özü giderek tek çiçeğe
Bakmamaktır sümbüle laleye
Söylerdim sana içimdekileri
Hiç konuşmadan
Kirpiklerim anlatırdı
Ne çok sevdiğimi
Tanıktılar gözümü kırkmadığıma
Nice geceler uykusuzluğa
Söz veriyorum
Çocuk kalbim hep sevecek seni
Büyüyünceye kadar değil
Ölünceye kadar sevil
Kalbim tarafından,
Sadece kalbim tarafından sevil
Sorgusuz sualsiz
Gitmene izin verdim
Kalbimi dinlemedim
Gönlümü hissiz eyledim
Aşkın zihnimi esir ediverdi
Gözlerime ilaç tesir etmedi
Roma'yı da Neron yakmış
Denir ki suç Roma'nınmış
Onu her şeyine hükümdar yapmış
Hiçbir şeyine sitemkar davranmamış
Nero'nun ihtirasına aldanmış
Aşk uğruna kölelik şarabına dadanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!