Bu nasıl bir kalp
Her odacığı şiir içinde
Kulakçıkları beste halinde
Karıncıkları kelebek dolu
Şiir yazmak konuşmaktır hisleri
Konuşturmaktır kelimeleri
Uğurlamalı şair üzenleri
Buyur etmeli gönlüne mutlu edenleri
Sadece sevenleri almalı içeri
Şiir yazmak büyütmeli sevgileri
Buruk bir gülüş çehremde
Kabullenirim alın yazımı
Unutulurum bir köşede
Eski fotoğraflar kadar tozlu
Silik anılar gibi dökük her yerde
Yeni valizler eşlik eder her seferde
Şuramda bir sincap ürkekliği
Neyim varsa atıp kaçasım var
Tüm olasılıklardan uzağa
Soluksuz anlardan uzağa
Bakışlarından taşan meltem
Varlığının kavurucu sıcaklığı
Kaybol sislerin ardında
Yalnız bırak deliliğimle
Varlığın kar etmedi
Yokluğun yamar belki
Zihnimdeki yırtıkları
Kaybol sislerin ardında
Beyaz mermer ve siyah gül esir alır
Kasırgalara dayanan kanatlarım kırık
Vadileri dolduran gür sesim kısık
Neşe saçan gülüşümü bitirdi hıçkırık
Beyaz mermer ve siyah gül esir alır
Ben siyaha düşmandım
Siyah ve çirkin bir kuğu
Penceremde duran buğu
Yalnızlıktan olsa gerek
Anlaşılmadan ölerek
Aşksız bir ömürde çile çekerek
Hüzünlü bir elveda ederek
Siz kendinizden vazgeçmeyin
Bırakınız sizden vazgeçen
Herkesçe vazgeçilmiş olsun
Kalemi kırılsın her sevdadan
Silinsin adı her kağıttan
Sürgün edilsin her dudaktan
Soğudu hevesim her güzelden
Geçti ömrüm sevilmeden
Ne Atilla İlhanlar
Can Yüceller okudum
Tesir etmez Özdemir Asaflar
Aşk çok uzak bana
Soğuk demir gibiydi elleri
Kimse dokunmamış
Hiçbir saça kavuşmamış
Onlara eldiven örülmemiş gibi
Yani hiç sevmemiş
Hiç sevilmemiş gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!