Şairane Hafız
Cemal Süreya gibi sevmeyi anlat bana;
Öyle "üstü kalsın" diyerek ömrü fırlatıp atmayı,
Bir kadının teninde koca bir ülkeyi toplamayı,
Ve bir kahvaltının mutlulukla olan o gizli bağını...
Anlat ki, yüzün yüzüme coğrafya olsun.
Parça parça dökülür güneş
Bugün aşktan biraz daha keş
Yüzü gözü sevgiye kaymış
Bir tuhaf hal almış
Aldırmadan ona dolandım tepeleri
Bir güzel ayıkladım çiçekleri
Biz de biliriz dildeki kilidi
Çözemeyiz gönüldeki derdi
Şiirler sessizlikle sona erdi
Şairler suskunlukla kederlendi
Bir peri bulmuşum köşküme
Durmadan yazsam yeridir
Gözlerin incecik sızar kalbime
Bulutlardan süzülen güneş gibidir
Hiç tanımazdım ne ilham ne kelime
Şimdi aşk zemzem kuyusudur
Sakın bırakma elimi
Önümüz gece
Bekleyenimiz bir bilmece
Ne getirir bilinmez
Ey benim küçük kızım
Sevgilimin yadigârı
O tren senin memleketinden kalkıp benim kalbime ok gibi saplanır her bahar.
Çiçek böcek bahane,
Ben en çok senin gibi şakıyan kuşlar yüzünden özlüyorum baharı.
Sırtımda eski bir şal
Sevgilinin hayali, yanımda kal
O gitti, bari sen sözlerimi al
Sevdaya dahil mi acaba
Çıkıp gelecekmiş gibi
Hissetmek her an
Güneşe bile sırtımı dönmüşüm
Sana neler edeceğim sen düşün
Hep iyilikle, güzellikle söyledim
Katıksız sevgi isterim
Saf kalpten saygı beklerim
Sen ise itlik peşindeydin
Şapkam gibi
Başımın üstünde yerin var
Şıklığıma şıklık katarsın
Sen bana pek yakışırsın
Ellerini saçlarımda dolaştırırsın
Başımın içinde huzur bollaşır
Ben sarı çiçeğe sormadım
Soramadım
Cesaretim yetmedi
Sevgiden yana şanssızım
Aşktan yana bahtsızım
O değilse benim gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!