Senin duyman için direnişti tüm alfabesi kırık heceler..
Ne duyabiliyordun beni...
Ne görmek caizdi seni..
Sen dili kesilmiş kan rengi üzümlerden şarap esiri..
Okuyabildiğini söyle bari..
Bunca kelime asmasın kendini dar'ağcına..
Hani herşeyi kabullenmiş masum bi idam mahkumu gibi...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla