Rengerevan Haziran Şiiri - Seyfi Karaca

Oysaki yaşıyorsun
Üzülmüş ve büzülmüş çalar saat bile istirahate çekilmişken
Bahçe öldükten sonra ölümünü yaşıyorsun otlara çiçeklere bekçilik eden mermerden taşlarla
Ve yağmursa bahçıvanlık ederken toprağa…
Amenna
Toplanmış yataklar
Yunmuş durulanmış bulaşıklar odalar salon mutfak banyo koridor balkon ve diğer kirlileri serip toplayarak
Yüzü gergin tavrı bozuk öğleden sonralar filan
Fiyakası bol temsili cıbır uykusu derin ahvali düzensiz ateşi ölçülemeyecek kadar hasta düşüp arıza yapınca
Her ilmekte kopuk bağlaç ve ayrışmaz kör düğümüne, markalı poşetin
İlla ve amenna, fakat
Sivri sinekler kurbağalar ve köpekler bile geceyi uykuya çektiği halde bu hararetli yaz sıcağında
Sitede kırk boğumlu bir ayaz bağırtı
Uzaktan uzağa arınmak çığlığı gibisi
Vebali Günahı kendi boynuna
İniim inim kadın sesli bir avaz,
Nerde yorgan bozduysan orda gecele bir daha buralarda yakama ilişme, gözüme gözükme diye
Bende diyordum ki kendi kendime
İlkbahar yaz
Sonbahar kış… sayısalı tutturmuş olmaktan kafa hala yerli yerinde
Illa ve amenna ama
Mahlede baya işler güçler karışık
Karşı binada o gün bugün
Ne ses
Ne soluk
Ne de haziran geceliğine benzer bir ışık…

Haziran/26